Niet elke straat roept warme herinneringen op. Voor veel mensen is de plek waar ze zijn
opgegroeid verbonden met spelen, thuiskomen en geborgenheid. Maar soms draagt een straat een herinnering die zo pijnlijk is, dat je haar liever mijdt, ook al besef je niet altijd waarom.

Een reiscliënt van mij begon steeds meer te merken dat hij zichzelf inhield. In zijn werk was hij terughoudend, sprak hij zich weinig uit en vermeed hij grote beslissingen. Hij koos veiligheid boven alles. Privé was hij sterk beschermend naar de mensen van wie hij hield, voortdurend alert op gevaar dat er in werkelijkheid niet was. Het kostte hem energie en begon zijn leven te begrenzen.

Tijdens De Reis van je Leven gingen we op zoek naar waar dit gedrag ooit was ontstaan. Die zoektocht bracht ons terug naar zijn jeugd. Toen hij zeven jaar oud was, zag hij hoe zijn jongere zusje dodelijk werd aangereden in de straat voor het ouderlijk huis. Ze speelden samen op de stoep, onschuldig en zorgeloos, tot één moment alles veranderde.

Als kind trok hij conclusies die geen enkel kind zou moeten dragen: ik had haar moeten beschermen. Het verdriet, de schuld en het zelfverwijt konden thuis niet worden uitgesproken want zijn ouders waren zelf overmand door verlies. Dus stopte hij het weg. Wat bleef was een
diepgewortelde overtuiging dat hij altijd moest waken, altijd risico’s moest vermijden.

Tijdens de reis keerden we samen terug naar die plekken: eerst naar het grafje, later naar de straat zelf. Daar kon de volwassen man zien wat het jongetje toen niet kon: hij had geen schuld. Dit was een tragisch ongeluk dat hij onmogelijk had kunnen voorkomen.

Die erkenning bracht ruimte.Verdriet mocht er eindelijk zijn, zonder zelfverwijt. Hij kon zichzelf vergeven voor de conclusies die hij als kind had getrokken, de conclusies die hem jarenlang hadden beschermd, maar inmiddels vooral in de weg zaten.

Vandaag is hij nog steeds zorgzaam en betrokken, maar niet meer gedreven door angst. In zijn werk durft hij zijn stem te laten horen en bewuster af te wegen welke risico’s hij wél en niet
wil nemen. De last die hij zo lang heeft gedragen, heeft hij kunnen neerleggen.

Dat is wat De Reis van je Leven kan doen:
Luisteren naar wat ooit te groot was om te dragen, zodat je als volwassene vrijer verder kunt leven. 

Herken je iets in dit verhaal?
Misschien is het tijd om samen te luisteren naar wat jouw verleden nog wil vertellen.